rilindja.albeniplast.com

Tag: Serbia

  • “Në Ballkan ekziston vetëm një shtet që shkakton ngatërresa – ajo është Serbia”

    “Në Ballkan ekziston vetëm një shtet që shkakton ngatërresa – ajo është Serbia”

    Historiani zviceran dhe profesori në Universitetin e Vjenës, Oliver Jens Schmitt, ka kritikuar BE-në për mungesë presioni ndaj Serbisë, e cila, sipas tij, vazhdon të mbetet faktor negativ dhe destruktiv. Sipas Schmitt kryeministri Albin Kurti dallon nga paraardhësit e tij ndaj të cilëve BE mund të ushtronte lehtë presion ngase ishin të diskredituar nga aktivitetet me gjasë kriminale.

    Në një intervistë dhënë gazetares Adelheid Wölfl të gazetës austriake “Der Standard”, historiani i njohur Oliver Jens Schmitt ka akuzuar Serbinë për eskalim të situatës në Kosovë. Schmitt theksoi se kriza në veri të Kosovës nuk mund të shihet jashtë kontekstit të sulmit rus në Ukrainë. Zëdhënësja e ministrisë së Jashtme ruse ka premtuar përkrahje të plotë për Serbinë, pra ndërlidhja e të dyja krizave është bërë nga vetë Rusia. Me këtë prapavijë Serbia është duke ndërtuar kulisën e kërcënimit. Schmitt nenvizoi se po shihet qartë që presidenti serb Aleksandar Vuçiq nuk ka ndryshuar kurrë, ai mbetet çfarë ka qenë: ministër i propagandës i Sllobodan Millosheviqit. Vuçiq, sipas Schmitt, po e përdor gjuhën e dikurshme duke e quajtur “llum terrorist” kryeministrin kosovar, i cili si lider studentor ka qenë në burgjet serbe.

    Në pyetjen se a po synon Vuçiqi me manovrat e tij ndarjen e Kosovës dhe grabitjen e veriut, historiani Schmitt u përgjigj: “Ai (Vuçiq) e ka zgjeruar fushën manovruese. Por pjesë të rëndësishme të elitës serbe nuk janë të gatshme të heqin dorë nga Kosova në tërësi, ndonëse nuk shpjegojnë se si do te mund ta qeverisnin vendin kundër vullnetit të shumicës së popullsisë. Nuk është e sigurt nëse Vuçiqi e sheh si kërkesë maksimale marrjen e veriut. Ndarja – e cila nga pikëmapja perëndimore duhet të hidhet poshtë – për Vuçiqin nuk do të ishte fundi i historisë. Disa vëzhgues mendojnë se me aneksimin e disa pjesë të Ukrainës do të kënaqeshin pretendimet ruse. Por në aspektin afatgjatë Putini nuk do të rrinte i qetë nëse do të merrte 20 për qind të Ukrainës – dhe Vuçiq nuk do të ishte i kënaqur përfundimisht nëse do të merrte veriun e Kosovës”.

    Schmitt kritikoi Bashkimin Europian për mirëkuptimin maksimal ndaj Serbisë duke theksuar se ky vend është faktor i rëndësishëm. “Kjo është e vërtetë. Por Serbia është para së gjithash faktor negativ dhe destruktiv. Shkaku i problemit është qeveria serbe, kjo duhet të thuhet qartë”.

    Në konstatimin e gazetës së qeveria e Albin Kurtit javëve të fundit vazhdimisht është detyruar të lëshojë pe, pasi këtë e kanë kërkuar SHBA-të dhe BE, Oliver Schmitt u përgjigj: “Kurti ka ardhur në pushtet përmes zgjedhjeve demokratike. Kurti është zgjedhur edhe për shkak se dëshironte të arrinte një pavarësi më të madhe nga shtetet perëndimore. Ky është qëndrim legjitim duke pasur parasysh se ndaj paraardhësve të tij Perëndimi lehtë mund të bënte presion për shkak të komprometimit të tyre me gjasë kriminal. Shtetet perëndimore nuk duhet të kenë interes ta dobësojnë qeverinë Kurti, aq më tepër që Kosova, në krahasim me Serbinë, është demokraci funksionale. BE dhe SHBA duhet ta kenë po ashtu parasysh se kërkesat e tyre ndaj qeverisë kosovare mund të nxisin strukturat paralele serbe dhe potencialisht mund ta destabilizojnë Kosovën”.

    Schmitt deklaroi se në Ballakan ekziston vetëm një shtet që shkakton ngatërresa: ajo është Serbia. “Do të ishte e rëndësishme që edhe popullsisë serbe t’i bëhet e qartë se kjo nuk tolerohet më”, tha Schmitt. Ai kërkoi që BE ta vë Serbinë para zgjedhjes: të heq dorë nga loja e dyfishtë mes Perëndimit, Rusisë dhe Kinës dhe të vendosë për apo kundër integrimit në BE. “Fundja Serbia nuk mund ta ndryshojë gjeografinë: ajo është e rrethuar me shtete të BE-së dhe NATO-s. BE nuk e ka shfrytëzuar deri më tani fuqinë e saj dhe nuk i ka bërë presion Serbisë”.

  • Serbia në rolin e të fortit, kërcënon anëtarët e Këshillit të Evropës për Kosovën, u jep “një shans”

    Ministri i Jashtëm serb, Nikola Selakoviq, ka thënë se Serbia ka informacione se Kosova po mbështetet nga dy shtete të mëdha, raportoi Novosti.

    Pas mbledhjes së Këshillit Kombëtar të Sigurisë i Serbisë, ai ka folur edhe për tërheqje të njohjeve të pavarësisë së Kosovës ku tha se do të vazhdojnë të punojnë për tërheqjen e tyre, dhe kërcënoi vendet anëtare të KE-së që të mos i nisin procedurat që Kosova të bëhet pjesë e tij.

    “Përmes punës së shërbimeve tona, kemi marrë informacione se të paktën dy shtete të mëdha aktualisht po punojnë në mbështetje logjistike për Prishtinën në fushatën e saj për njohje të reja, dhe unë i dorëzova presidentit Vuçiq nota diplomatike nga katër vende që e tërhoqën njohjen nga Kosova. Këshilli i Sigurisë autorizoi Vuçiqin që ta informojë opinionin e gjerë se për cilat shtete bëhet fjalë në momentin kur e sheh të nevojshme. Me këtë gjest duam t’u japim një shans shteteve anëtare të Këshillit të Evropës që të mos nisin procedurën e pranimit të Kosovës në Këshillin e Evropës”, tha ai duke shtuar se i presin “ditë të trazuara dhe të rëndësishme.

    Mbledhja e këshillit u drejtua nga presidenti serb, Aleksandër Vuçiq, dhe ka filluar nga ora 11:00 të premten, 13 maj. Aty morën pjesë përfaqësues të tjerë të lartë të mbrojtjes dhe të sigurisë.

    Në media u raportua se mbledhja ishte thirrur për Kosovën pas aplikimit për anëtarësim në Këshillin e Evropës më 12 maj. Autoritetet e Kosovës të enjten zyrtarisht aplikuan në këtë organizatë e cila merret me të drejtat e njeriut, demokracinë dhe sundimin e ligjit në Evropë.

  • Mos dënimi i agresionit rus në Ukrainë nga Serbia, profesori Videnoviq: Më vjen turp për shtetin tim

    Profesori universitar në Universitetin e Beogradit, Ivan Videnoviq ka reaguar lidhur me vendimin e Serbisë për të mos i vendosur sanksione Rusisë, pas agresionit ushtarak në Ukrainë.

    Videnoviq me anë të një shkrimi në Twitter ka thënë se i vjen turp që Serbia nuk e ka dënuar agresionin rus.

    “Unë jam krenar për të gjitha pjesët e ish-shtetit tim të Jugosllavisë për dënimin e agresionit të Rusisë kundër Ukrainës. Unë jam krenar për Kosovën, dikur pjesë e shtetit tim, për shkak të dënimit të agresionit të Rusisë kundër Ukrainës. Më vjen turp për shtetin tim, Serbinë”, ka reaguar Videnoviq.


    Parlamenti Evropian gjatë të martës ka miratuar një rezolutë që dënon agresionin rus të Ukrainës.

    Rezoluta i bën thirrje Moskës të pezullojë menjëherë të gjitha aktivitetet ushtarake, të tërheqë forcat dhe pajisjet ushtarake dhe paraushtarake nga i gjithë territori i njohur ndërkombëtarisht i Ukrainës.

    “Parlamenti Evropian vëren me shqetësim të madh përpjekjet e vazhdueshme të Federatës Ruse për të destabilizuar vendet e Ballkanit Perëndimor dhe për të penguar proceset e tyre demokratike”, thuhet në tekst.

    Përfaqësuesit e Serbisë në Këshillin e Evropës janë tërhequr gjatë votimit për “suspendimin” e diplomatëve dhe delegatëve rusë në organet kryesore të asaj organizate. Kështu, Serbia nuk i është bashkuar sanksioneve të BE-së ndaj Rusisë.

    Ajo mbeti, së bashku me Bosnjën e Hercegovinën, i vetmi vend në rajon që nuk u rreshtua ose nuk njoftoi përafrimin e saj me raundin më të ri të sanksioneve të prezantuara nga BE.

  • Pa ndonjë arsye, Serbia refuzon kërkesën e ministrave të Republikës së Kosovës, për të vizituar , Preshevën, Bujanocin e Medvegjën

    Ministrat kosovarë, Liburn Aliu, Hajrulla Çeku, Hekuran Murati e Arbërie Nagavci kishin planifikuar që sot të fillonin vizitën dy ditore në komunat me shumicë shqiptare në Serbi, Medvegjën, Bujanocin e Preshevën.

    Këtë e konfirmoi ministri i infrastrukturës, Liburn Aliu përmes një postimi në rrjetin social “Facebook”, përcjell GazetaBlic.

    Ai tha se lajmin për refuzim e morën sot në orën 07:13.

    “Duke filluar nga sot, bashkë me ministrat, Arbërie Nagavci, Hekuran Murati dhe Hajrullah Çeku, planifikonim të fillonim vizitën dy ditore, në Medvegjë, Bujanoc dhe Preshevë. Vizita jonë, nga autoritetet në Beograd, u refuzua, pa asnjë arsyetim pak para nisjes së delegacionit tonë”, shkroi mes tjerash Aliu.

    https://www.facebook.com/1262960581/posts/10220243775345556/

  • Foreign Policy: Urdhri i ri ekzekutiv i Bidenit paralajmëron ndryshime karshi Serbisë

    Foreign Policy: Urdhri i ri ekzekutiv i Bidenit paralajmëron ndryshime karshi Serbisë

    Trajtimi i Kosovës dhe Serbisë nga SHBA-ja dhe BE-ja është tema të cilës i ka kushtuar vëmendje të veçantë mediumi amerikan, Foreign Policy, që merret me çështje globale, ngjarje aktuale dhe politikën ndërkombëtare. Në artikullin që mban autorësinë e ekspertit amerikan të politikës së jashtme, Edward P. Joseph, theksohet urdhri i fundit ekzekutiv i presidentit të SHBA-së, Joe Biden, që sipas Joseph, do të duhej ta prekte më së shumti Serbinë. 

    Zgjerimi i urdhrit ekzekutiv për ta luftuar korrupsionin në Ballkan, si dhe paralajmërimi i masave ndaj atyre që nuk zbatojnë marrëveshjet e specifikuara, minojnë proceset demokratike dhe të drejtat e njeriut trajtohet si qëndrim që përfaqëson shkëputjen e mbprehtë të administratës Biden nga administrata e kaluar.

    Urdhri ekzekutiv ia siguron Bidenit katalizatorin për të mbledhur mbështetje midis aleatëve të SHBA-së në samitet e javës së ardhshme të BE-së dhe NATO-s, duke dërguar një sinjal të fuqishëm të unitetit perëndimor përpara takimit të presidentit amerikan me presidentin rus Vladimir Putin në Gjenevë. Për fat të keq, inercia në Bruksel – dhe brenda vetë departamentit të shtetit të administratës – paraqet një pengesë të fortë për realizimin e vizionit parimor të përcaktuar nga presidenti i SHBA-së dhe sekretari i tij i shtetit. Për momentin, Shtetet e Bashkuara dhe BE-ja kanë një sistem me dy nivele kur bëhet fjalë për standardet demokratike në Ballkan – një rrugë e privilegjuar, pa asnjë të keqe për Serbinë dhe një rrugë më e rreptë për fqinjët aspirantë të Serbisë për në BE, shkruan Foreign Policy.

    Është një paradoks i rrezikshëm: Regjimi më anti-demokratik i rajonit, qeveria serbe e udhëhequr nga presidenti Aleksandar Vuçiq merr trajtimin më të favorshëm nga zyrtarët e SHBA-së dhe BE-së. Ndryshe nga diktatorët e Luftës së Ftohtë si Josip Broz Tito i Jugosllavisë të cilin Perëndimi e mbështeti, Vuçiq është një mjet për kundërshtarët e Perëndimit, Rusinë dhe Kinën. Beogradi praktikon dhe promovon demokracinë joliberale të aleatit të tij kryesor në BE, Hungarisë. Kandidimi i Serbisë për anëtarësim në BE është kryesisht absurditet. Ndërsa fqinjët e tij luftojnë për të drejtën për të hapur negociata me BE-në, Beogradi është i ngordhur, pasi ka mbyllur vetëm dy nga 35 kapitujt e negociatave të pranimit në kandidaturën tetë-vjeçare. Vitin e kaluar, Serbia nuk hapi asnjë kapitull të ri të pranimit, theksohet tutje në këtë artikull.

    Sipas Foreign Policy, trajtimi i pabalancuar perëndimor ndaj Serbisë përfaqëson elementin më intrigues dhe domethënës për rendin ekzekutiv të zgjeruar – dhe ndër sfidat kryesore për misionin e përgjithshëm të Bidenit për të mbledhur mbështetjen evropiane për demokracinë. Serbia ka formën më të sofistikuar dhe të gjerë të korrupsionit në rajon. Akademiku i njohur serb, Dushan Pavloviq, e quan atë “nxjerrje institucionale”. Plaçkitja e regjimit të Vuçiqit është sistematike, jo vetëm oportuniste. Siç shpjegon Pavloviq, burimet e nxjerra nga arkat e shtetit e furnizojnë regjimin me fuqi dhe burime për ta kontrolluar rrëfimin kombëtar, për t’i margjinalizuar dhe frikësuar kundërshtarët dhe aktivistët, dhe për të sunduar për një kohë të pacaktuar. Zgjedhjet bëhen parodi.

    Mediumi amerikan thotë se Serbia është shembulli kryesor në rajon me rrezikun kryesor të korrupsionit të theksuar nga Biden – ajo “minon besimin në proceset demokratike”. E megjithatë – shkruan Foreign Policy – zyrtarët e SHBA-së dhe BE-së jo vetëm që e kanë anashkaluar korrupsionin në Serbi, por ata gjithashtu e kanë vlerësuar vazhdimisht regjimin e Vuçiqit si “udhëheqësin politik dhe ekonomik në rajon”, një vizion zhgënjyes për një kapital mbizotërues që vazhdon t’i destabilizojë fqinjët e tij më të vegjël. Në vend që ta shtyjnë qeverinë për reforma, zyrtarët amerikanë kanë bërë presion ndaj aktivistëve për t’i minimizuar ankesat e tyre dhe për të bashkëpunuar me autoritetet që i ngacmojnë ata. Zyrtarët i kanë bërë thirrje publike opozitës që të marrë pjesë në zgjedhje krejtësisht të padrejta, duke u hequr liderëve të opozitës një formë të vetvetes – kërcënimin e bojkotit. Vuçiqi mund të pretendojë me saktësi se ai ka mbështetjen e SHBA-së dhe BE-së ndërsa ringjall dhe përmirëson autoritarizmin elektoral të ish-udhëheqësit Sllobodan Millosheviq në shtëpi dhe ringjall vizionin e një Serbie të Madhe destabilizuese në rajon.

    Ndërkohë, fqinjët e Serbisë kontrollohen rregullisht për korrupsionin e tyre. Shqipërisë i është mohuar prej kohësh mundësia për t’i hapur negociatat e saj për anëtarësimin në BE për shkak të korrupsionit dhe prapambetjes së lidhur me praktikat demokratike. Shtetet e Bashkuara sapo sanksionuan ish-kryeministrin shqiptar Sali Berisha, i cili ka kohë që nuk ka pushtet.

    Urdhri i ri ekzekutiv paralajmëron mundësinë për ndryshime shumë të nevojshme. Por sinjalet e hershme janë të përziera. Ndërsa ambasadori amerikan në Shqipëri postoi menjëherë njoftimin e Shtëpisë së Bardhë, duke vënë në dukje aplikimin e tij në Shqipëri, ambasadori amerikan në Serbi në vend të kësaj shkroi me përgëzime për yllin e NBA, Nikolla Jokiq, i cili është serb, për zgjedhjen si MVP i ligës. Biden dhe Blinken tashmë kanë lëshuar disa deklarata të forta dhe të qarta për udhëheqësit rajonalë, vetëm për të parë zyrtarë të rangut më të ulët që i hollojnë ata. Në shkurt, Biden i shkroi Vuçiqit, duke i bërë thirrje udhëheqësit serb të bëjë reforma dhe ta njohë Kosovën. Ambasada amerikane me shpejtësi mohoi se kjo përfaqësonte një ndryshim në politikën e SHBA-së. Zyrtarët atëherë deklaruan se njohja është thjesht një gjë “ideale”, duke përqafuar pozicionin e BE-së. Në prill, Departamenti i Shtetit u tërhoq përsëri kundër “spekulimeve të pajustifikuara në lidhje me ndryshimin e kufijve në rajonin e Ballkanit përgjatë vijave etnike” vetëm për ta parë një zyrtar amerikan të mbante të hapur derën për këtë qasje.

  • Serbia nuk ndalet me propoganda kundër Kosovës: Këto janë gënjeshtrat që ua mësojnë fëmijëve

    Serbia nuk ndalet me propoganda kundër Kosovës: Këto janë gënjeshtrat që ua mësojnë fëmijëve

    Kohët e fundit në marrëdhëniet mes shqiptarëve dhe serbëve po flitet për uljen e toneve të nacionalizmit ekstrem, për bashkëpunime në fusha të ndryshme etj. Drejtuesit e shteteve, përmes takimeve të ndryshme, kanë folur për përmirësim marrëdhëniesh e mes të tjerave edhe për shuarjen e urrejtjes nacionale të ndërsjelltë.

    Por megjithë këto tentativa, historiografia serbe duket ka mbetur pas në kohë. Për fat të keq, historia e Kosovës që u serviret brezave të rinj në Serbi nuk është e bazuar shkencërisht. Lehtësisht të akesueshëm edhe online punime të historianëve apo studiuesve të ndryshëm serbë vijojnë të flasin me gjuhën e vjetër.

    Kështu ka ndodhur kohët e fundit edhe me Vladislav B. Sotiroviq, një profesor të shkencave sociale dhe diplomatike, i cili në studimin e tij historik “Kosova: Çfarë duhet të dijë gjithkush (Në të vërtetë)”, duke renditur disa fakte të cilat i ka quajtur “të vërteta e të gabuara” në lidhje me historinë e Kosovës dhe shqiptarëve, vijon të mbetet në linjën e vjetër të të arsyetuarit.

    Sipas Sotiroviq dhe librit të tij të historisë, Kosova është territor i hershëm i Serbisë, shqiptarët janë të ardhur aty nga krahina të tjera dhe lufta e tyre nuk është çështje për të drejtat e tyre, por thelbi qëndron në nivel biologjik.null

    Sipas tij – në fakt sipas tezës së vjetër serbe – gjithçka ka lidhje me shpërthimin demografik të ndodhur brenda popullatës shqiptare për më shumë se një shekull.

    “Çështja e Kosovës është një rast i qartë i pastrimit etnik të planifikuar mirë, arsyetimi i të cilit bëhet përmes një ksenofobie ekstreme ndaj serbëve. Në fakt, Shqipëria shfaqet shteti më i pastër etnik në Evropë, 98%, me grekët, sllavët, hebrenjtë, romët, etj, të dëbuar në një mënyrë ose tjetër. Pas ndërhyrjes së NATO-s dhe okupimit të KosMet në 1999, “pastërtia” etnike ndaj serbëve ka arritur në shifrat prej 97%”, shkruhet mes të tjerave në këtë studim.

    Por çfarë u mësojnë fëmijëve serbët për shqiptarët dhe sidomos për Kosovën? Më poshtë po rendisim disa fakte që serviren në librat e tyre të historisë:

    Sipas Vladislav B. Sotiroviq, Kosova është sot një nga territoret më të diskutueshme në Evropë dhe një fuçi baruti e vërtetë ballkanike e cila mund të shpërthejë përsëri në çdo kohë.

    Ajo është një provincë brenda Republikës së Serbisë, e njohur si e tillë si nga Kushtetuta e Serbisë ashtu edhe nga Rezoluta 1244 e Këshillit të Sigurimit të Kombeve të Bashkuara (Rezoluta 1244 e KS të KB, 10 qershor 1999)

    Parlamenti i Kosovës, me një shumicë të qartë shqiptare, shpalli pavarësinë e Kosovës (pa një referendum) në shkurt 2008, që u njoh nga shumica e vendeve perëndimore të ndjekura nga klientët e tyre kukulla në të gjithë Botën (në realitet, sot rreth 90 shtete).

    Sidoqoftë, meqë Serbia mori statusin e një vendi kandidat për anëtarësimin e plotë në BE në mars 2012, negociatat intensive midis Beogradit dhe Prishtinës për statusin përfundimtar të Kosovës po vazhdojnë nën ombrellën e BE-së, duke hyrë në fazën përfundimtare.

    Kosova është vendlindja e shtetit të parë të pavarur serb në Mesjetë, një qendër e autoriteteve shtetërore serbe, kisha, kultura dhe civilizimi… dhe vendndodhja ku Serbia zhvilloi një betejë vendimtare (Beteja e Kosovës) më 1389, kundër pushtuesve myslimanë osmanë, duke mbrojtur Europën e krishterë nga orientalizimi dhe islamizimi.

    Ajo që, në fakt, BE i kërkon Serbisë në negociatat aktuale midis Beogradit dhe Prishtinës, për statusin përfundimtar të krahinës, është njohja e pavarësisë së Republikës së vetëshpallur të Kosovës kundrejt premtimeve shumë të mjegullta për futjen në BE.

    Në mënyrë që të bëhet një pasqyrë e qartë historiografike dhe politike mbi çështjen e Kosovës, në paragrafët vijues do të korrigjojmë idetë e gabuara themelore perëndimore për Kosovën, të cilat janë të pranishme masivisht në media, literaturën popullore, por edhe në botimet akademike dhe universitare, institutet dhe organizatat më të shquara perëndimore.

    Në veçanti, teksti është një kontribut kritik për një nga botimet akademike më mashtruese mbi çështjen e Kosovës që ka një titull shumë bombastik:

    “Kosova. Çfarë duhet të dijë gjithkush” me autor Tim Judah.

    1.E gabuar: Çështja e Kosovës është një konflikt midis shqiptarëve etnikë dhe serbëve etnikë.

    E vërtetë: Është një pjesë e konfliktit midis shqiptarëve të Ballkanit dhe popullatave përreth, në Mal të Zi, Serbi, Maqedoni dhe Greqi (për shembull, përplasjet midis shqiptarëve dhe maqedonasve në Maqedoni nga 1991 e më pas duke përfshirë një rebelim të hapur në 2001).

    2-E gabuar: Çështja është një luftë e shqiptarëve për të drejtat e tyre.

    E vërtetë: Thelbi i çështjes qëndron në nivelin biologjik. Arsyeja e vërtetë është një shpërthim demografik që po ndodh brenda popullatës shqiptare. Për rreth një shekull (norma e rritjes së popullsisë) shqiptarët janë shtuar katër deri në pesë herë më shpejt se norma mesatare në vendet e tjera evropiane dhe zgjerimi sipas Lebensraum ka qëllim krijimin e një Shqipërie të Madhe.

    3-E gabuar: Provinca e Serbisë Jugore quhet Kosovë.

    E vërtetë: Është Kosova dhe Metohia, shkurt KosMet. Vetë Kosova është një shkurtim i Kosovo Polje, çka në gjuhën serbe do të thotë “Fusha e zogjve” (në gjermanisht – Amselfeld). Metohia është një emër grek i korruptuar për Metohi, që do të thotë varësi nga manastiri, duke iu referuar tokës së dhuruar nga mbretërit serbë dhe sundimtarë të tjerë për manastiret dhe kishat në KosMet si Pecka Patrijarshija, Dechani, Graçanica, etj. Prandaj shqiptarët po e braktisin termin “Metohia” nga emri i krahinës në mënyrë që të fshehin karakterin e saj historikisht serb.

    4-Gabim: Shqiptarët etnikë në KosMet përbëjnë shumicën prej 90% të popullsisë totale.

    E vërtetë: Në regjistrimin e fundit të besueshëm të kryer në KosMet në 1961, Shqipetarët përbënin 67% të popullsisë së përgjithshme, me serbë (kryesisht) dhe të tjerët që ndanin pjesën tjetër. Ndërsa për regjistrimet e mëvonshme (1971, 1981, 1991), Shqiptarët refuzonin të merrnin pjesë në to. Të gjitha shifrat e cituara për periudhën pas vitit 1961 janë vetëm vlerësime.

    5.Gabim: Shqiptarët janë një popullsi autoktone në KosMet

    E vërtetë: Në Mesjetë, KosMet ishte pjesa qendrore e shtetit, kulturës dhe civilizimit serb. Shqiptarët ishin një pakicë e vogël (rreth 2%, sipas regjistrimit osman në 1455), kryesisht barinj nomadë. Ata erdhën në KosMet nga Veriu dhe Shqipëria Qendrore kryesisht pas Migrimit të Parë të Madh Serb në 1690 nga KosMet në Vojvodina (në atë kohë pjesë e Perandorisë Habsburg), pas një kryengritjeje kundër sundimit osman (1689). Kur KosMet u çlirua nga sundimi osman në 1912, nga Serbia, serbët dhe shqiptarët ndanin në mënyrë të barabartë popullsinë e përgjithshme atje (50% me 50%). Të gjitha toponimet origjinale në KosMet ishin dhe janë sllavo-serbe, përveç shumë pak prej tyre (në kundërshtim me ato në Shqipërinë Qendrore dhe Jugore). Shqiptarët madje nuk kanë emrin e tyre as për Kosovën. Që nga viti 1999, shumë toponime origjinale në KosMet janë shqipëruar ose riemëruar qëllimisht në mënyrë që të humbin karakterin serb.

    6-Gabim: KosMet është një rajon i pazhvilluar, i varfër.

    E vërtëtë: Është toka më pjellore në Serbi (përveç Vojvodinës). Të ardhurat mesatare për familje janë të njëjta me pjesën tjetër të Serbisë. Është i ulët vetëm nëse llogaritet për frymë, pasi familja shqiptare ka gjashtë herë më shumë fëmijë sesa familja serbe. Ne i referohemi një familje normale, jo të ashtuquajturës “familje fis shqiptare”, e cila mund të përbëhet nga qindra anëtarë. Në fakt, duke llogaritur faktin se proporcionalisht më tepër shqiptarë po punojnë në Europën Perëndimore, të ardhurat e tyre nuk llogariten kur vlerësohen të ardhurat e familjes dhe KosMet duket se është më mirë se pjesa tjetër e Serbisë. Që KosMet është i rajon i begatë kjo mund të verifikohet me inspektim të drejtpërdrejtë në vend. KosMet është rezervuari më i madh i qymyrit në Evropë.

    7-Gabim: Qëllimi i Shqiptarëve është një Kosovë e pavarur.

    E vërtetë: Është një synim i përbashkët i të gjithë shqiptarëve të jetojnë në një shtet të vetëm (të unifikuar) kombëtar të Shqipërisë së Madhe. Programi politik i një Shqipërie të Madhe është hartuar në 1878 nga Lidhja e Parë Shqiptare e Prizrenit (1878-1881). Ky synim është arritur praktikisht tashmë. KosMet praktikisht është aneksuar nga Shqipëria pasi nuk ka asnjë kufi real midis KosMet dhe Shqipërisë. Sa i përket Maqedonisë Perëndimore, ajo është çështje e së ardhmes së afërt. Hapi tjetër është Çamëria, siç quhet Epiri i Jugut (sot në Greqi) dhe shqiptarët e pjesës lindore të Malit të Zi.

    8-Gabim: Dëbimi i serbëve nga KosMet pas qershorit 1999 është një akt hakmarrjeje.

    E vërtetë: Procesi i spastrimi etnik të KosMet ka vazhduar gjatë gjithë shekullit të kaluar dhe u referohet të gjithë joshqiptarëve (romë, turq, kroatë, etj.). Është një rast i qartë i pastrimit etnik të planifikuar mirë, arsyetimi i të cilit kalon përmes një ksenofobie ekstreme. Në fakt, Shqipëria shfaqet shteti më i pastër etnik në Evropë, 98%, me grekët, sllavët, hebrenjtë, romët, etj, të dëbuar në një mënyrë, ose një tjetër. Pas ndërhyrjes së NATO-s më 1999 “pastërtia” etnike ka arritur në shifrën 97%.

    9-Gabim: KosMet dikur mbështetej ekonomikisht nga pjesa tjetër e ish-Jugosllavisë.

    E vërtetë: Ishte, në fakt, Serbia që ndihmoi KosMet për të ndërtuar infrastrukturën, shkollat, Universitetin e Prishtinës, spitalet, fabrikat, minierat, etj. Më tej, meqenëse popullsia shqiptare përbëhet kryesisht nga fëmijë dhe adoleshentë, ata merrnin edhe ndihma për këta fëmijë, që përbënte një burim tjetër të ardhurash krahasuar me pjesën tjetër të Serbisë, e cila kishte mesatarisht më pak se 1.5 fëmijë për familje (krahasuar me 8 fëmijë për familje që kishin shqiptarët).

    10.Gabim: Shqiptarët janë popullsi autoktone e Ballkanit që rrjedhin nga fiset e lashta ilire Ballkanike.

    E vërtetë: Ato shfaqen në mes të shekullit të 11-të në historinë e Ballkanit dhe origjina e tyre duket e pasigurt (ka shumë të ngjarë që ata erdhën në Ballkan nga Shqipëria e Kaukazit përmes Sicilisë, sipas një burimi Bizantin (1043): Ataliota M.Corpus Scriptorum Historiae Bizantine. Bonn: Weber, 1853). Sa për pretendimet e trashëgimisë ilire, ajo është më shumë një dëshirë politike./abcnews/